Vertroosting

Hoger dan de engelen; veertigdagentijd.

Er is heel wat beroering in het Eindhovense: prinscarnaval…, pedofilie… Twee zeer uiteenlopende gegevens, die dit gemeen hebben: geraakt worden in het mens-zijn.

Mensen verdienen ruimte te krijgen van erkenning en aangesproken te worden op wat hen ten diepste beweegt in hun aangaan van communio. Communio, het woord brengt ons naar een eenheid, een ver-eniging van wat edel en leven schenkend is. Wanneer wij samen eucharistie vieren, wordt deze communio opgebouwd en bestendigd in en door de Heer Jezus. Ter tafel gaan is niet de hostie gaan ontvangen, het is binnentreden in de gemeenschap en gemeenschap stichten. Het gaat dan ook nooit om het individu op zichzelf, neen, om de drievoudige relatie: God, naaste, zichzelf. De mens die dat wil beseffen, die daarin wil treden en tot deze bestendiging wil door dringen, is hij het niet die waardig is het leven te delen?  En van welke geaardheid men ook is, het komt dan neer op oprechtheid en eerlijkheid. Hiertoe heeft elke mens zich te buigen tot belijdenis en smeekbede om vergeving.

Allen zijn wij te zijner tijd slachtoffer van mensen, van structuren, van machteloze onmacht, gekwetst, geschonden, maar allen zijn wij ook wel eens slachtoffer van machteloze onmacht, niet goed te praten, maar ook niet om aan de schandpaal ten eeuwigen dage gekluisterd te worden. Hoe redden wij het?

"Het lijkt een onmogelijke opgave, of sterker, het is een onmogelijke opgave. In ieder geval te groot en te groots voor een mens om waar te maken. Wij mensen zijn er te zak voor. Op eigen kracht redden wij het niet. Maar niet gevreesd: er wordt ons hulp toegezegd. Een helper, een aanmoediger die ook op de proef is gesteld, maar er niet is ingetrapt, niet in zonde is vervallen. Het is een erkenning van ons mens zijn: niemand is perfect en iedereen maakt fouten. Die hulp kan iedereen goed gebruiken. Een hulp nodig hebben, om hulp vragen, is geen schande, het is een kans", aldus het bezinningsboekje voor de veertigdagentijd*

Gelukkig hebben wij onze eucharistie, waar wij door de Heer uitgenodigd worden en telkens gezamenlijk aanvangen met de woorden: ik belijd om te eindigen met de uitnodiging naar eer en geweten te delen in zijn gemeenschap, met zijn gemeenschap bij het communiceren. Wat een kracht en genade voor ons allen te mogen opgaan naar het altaar Gods met een stil en ontvankelijk hart. Ik wens je deze ervaring toe in de veertigdagentijd.

Pastoor Piet Coemans

 *Uit 'Hoger dan de engelen', gedachten e gebeden voor de 40 dagentijd en de Paasweek aan de hand van de brief aan de Hebreeën, uitgave van de O.K.K., verkrijgbaar na de kerkdiensten en op bestelling.